Jeseniki, najwyższa część Sudetów Wschodnich, obfitują w niezadeptane trasy. Żarowy Wierch (Žárový vrch) o wysokości 1101 m n.p.m. mimo bliskości Karlovej Studanki pozostaje dzikim i rzadko odwiedzanym miejscem, do którego nie prowadzi żaden pieszy szlak turystyczny, do jego podnóża docierają jednak trasy rowerowe, wykorzystywane częściej jako drogi dojazdowe dla leśnych służb.
Czy warto zdobyć Żarowy Wierch?
Wędrówka po masywie Żarowego Wierchu to dobry pomysł dla tych, którzy już liznęli co nieco Jeseników i mają za sobą wizytę na Pradziadzie, Wysokiej Hole, czy przy Wysokim Wodospadzie. Dojście na szczyt jest mało wymagające i nie zajmuje dużo czasu, pod warunkiem, że obierzemy najszybszą trasę z Przełęczy pod Lirą (1003 m n.p.m). Okolicę szczytu bujnie porasta świerkowy las, ale ze skalistego wierzchołka roztacza się przyjemny widok na najwyższą partię Wysokiego Jeseniku. Problemem może być brak oznaczeń turystycznych (z wyłączeniem trasy rowerowej), więc najlepiej pobrać do nawigacji aplikację Mapy.cz, na której dość dokładnie zaznaczono górskie ścieżki.
Przebieg trasy na Żarowy Wierch
Najkrótsza trasa na szczyt bierze początek na Przełęczy pod Lirą (Kóta 1003 m n.p.m.) pomiędzy miejscowościami Vidly i Karlova Studánka. Jest tam parking, który w sezonie może być zastawiony przez jagodziarzy. Sam za dzieciaka jeździłem tam z rodziną na zbiory, nie wiedząc nawet o istnieniu Żarowego Wierchu. Na szczyt z parkingu mamy około 4 km, a marsz przy przeciętnym tempie powinien zająć około godziny i piętnastu minut, chyba że zdecydujemy się pójść dziką ścieżką przez Lirę (Lyra 1099 m n.p.m.). Tam jednak nie radzę się pchać bez aplikacji Mapy.cz, bo nie jest łatwo trzymać się ścieżki, która momentami zanika, czy też rozdziela się na odnogi prowadzące donikąd.
Jeśli chcemy dojść na Żarowy Wiech szybko i bez kombinowania, to przechodzimy przez asfaltową drogę i zagłębiamy się w las. Po chwili dojdziemy do rozdroża i nieważne, czy skręcimy w lewo, czy w prawo, w bardzo podobnym czasie dotrzemy do domku myśliwskiego Sedlová Bouda. Obie trasy omijają Lirę i są niemal płaskie, a co za tym idzie, mało ciekawe, choć las dodaje im uroku. Podejście zaczyna się dopiero spod chaty myśliwskiej, która wygląda, jakby mieszkał w niej sam Rumcajs. Na szczyt pozostał od niej kilometr, podczas którego pokonamy 150 m przewyższenia. Ścieżka nie jest specjalnie wymagająca i jedynie kilka odcinków bliżej szczytu sprawia, że można się troszkę zasapać.
Możemy też obrać trasę przez Lirę – szczyt jest ledwo 2 metry niższy od Żarowego Wierchu i, choć porasta go las, ze skał możemy dostrzec niewidoczne z celu naszej wędrówki Góry Niedźwiedzie. Bardzo ładną panoramę tegoż masywu zobaczymy też, schodząc z Liry w stronę Żarowego. Tak jak już jednak uprzedzałem, jest to bardzo dzika ścieżka i można się tam pogubić. Wbrew temu, co podaje zazwyczaj niezawodna mapa-turystyczna.pl, trasa jest też wyraźnie dłuższa, zwłaszcza że kilkakrotnie przyjdzie nam zastanawiać się, która ścieżka jest właściwa. Dojście na Żarowy Wierch przez Lirę bez przesadnego gubienia się wyceniam na 1 h i 40 minut.
Droga powrotna na parking zajmie nam nieco mniej niż wejście na szczyt, aczkolwiek jest to różnica maksymalnie 10-15 minut. Na wędrówkę w dwie strony wraz z krótkimi postojami i podziwianiem wyników najlepiej poświęcić zatem niecałe 3 godziny wariantem bez Liry, bądź do 3,5 godziny wariantem z Lirą (jeśli zamierzamy tamtędy wracać, to z 20-30 minut więcej).
Na szczyt dojdziemy też z Karlovej, Ludvikova i Vrbna, jednak nie znam tych ścieżek i nie jestem w stanie nic o nich napisać.
Na Żarowych Wierchu
Wierzchołek jest skalisty, a wielkie kamienie mogą się podobać. Niestety, z uwagi na wysokie świerki, panorama rozpościera się jedynie na zachód – w kierunku Pradziada i Wysokiej Hole. Ze szczytu nie zobaczymy zatem ani Gór Niedźwiedzich, leżących kilka kilometrów na północ, ani też Vrbna na wschodzie. Mimo to, muszę przyznać, że widok jest całkiem satysfakcjonujący i zapewne zachód słońca robi stąd spore wrażenie. W chwili mojej wizyty (11 kwietnia 2026 r.), Pradziad pozostawał jeszcze przykryty białym puchem.
Trasa
Widoki
Trudność
Całokształt
Inne dzikie szczyty w Jesenikach
Jeśli spodobał wam się Żarowy Wierch, lub też szukacie jakichś dłuższych tras, polecam przede wszystkim Góry Niedźwiedzie (zwane też Masywem Orlika), czyli najdzikszą część Jeseników pomiędzy Jesenikiem, Rejvizem, Vrbnem i Vidlami. Z pewnością umieszczę tu kilka tekstów na ich temat.
Warto zainteresować się też południową partią Wysokiego Jeseniku – z przełęczy Skrzatek (Skřítek) rusza piękny zielony szlak, który przebiega m.in. u podnóża Břidličnej Hory (1358 m n.p.m.).
Jeśli nie byliście jeszcze w Jesenikach, to oczywiście wyruszcie na Pradziada (1492 m n.p.m), najlepiej żółtym szlakiem z Karlovej. Ścieżka biegnie przy Białej Opawie, obfitującej w kaskady.
